facebook

Światowid

Światowid dla...

Ważne

Zajęcia - zmiany

mały kompozytor
taniec arabski

zajęcia plastyczne
Hanny Zawadzkiej-Woźniak

Zobacz szczegóły
 
Regulamin zajęć w ODT Światowid


UWAGA! Nowy regulamin!

Więcej …
 
URBANCARD Premium

20% zniżki na wybrane usługi

Więcej …
 
OK System już jest

Więcej …
 

Kalendarz Imprez

 «   Listopad 2022   »

PWśCPSN
   1  2  3  4  5  6
  7  8  910111213
14151617181920
21222324252627
282930 
Julianna Walker Willis Technology




Partnerzy

  • Partnerzy ODT Światowid
  • Partnerzy ODT Światowid
  • Partnerzy ODT Światowid
  • Partnerzy ODT Światowid
  • Partnerzy ODT Światowid
  • Partnerzy ODT Światowid
  • Partnerzy ODT Światowid
  • Partnerzy ODT Światowid
  • Partnerzy ODT Światowid
  • Partnerzy ODT Światowid
  • Partnerzy ODT Światowid
  • Partnerzy ODT Światowid
  • Partnerzy ODT Światowid
Księżyce i egzoksięzyce PDF Drukuj Email

Piąta już wystawa Tomasza Szulgi poświęcona została księżycom Układu Słonecznego i egzoksiężycom. Jego zdaniem to księżyce właśnie stanowić mogą w przyszłości najbardziej przyjazne ludziom obiekty kosmiczne, a zarysowana tu wizja jest plastycznym przedstawieniem astronomicznej wiedzy autora na ten temat.

Tomasz Szulga

Z zawodu psycholog, ale jego prawdziwą pasją jest astronomia – jej zagadnienia i odkrycia. Autor od wielu lat zajmuje się symulacjami wyglądu powierzchni obiektów kosmicznych, w tym planet Układu Słonecznego, ich księżyców, planetoid, komet, obiektów transneptunowych oraz planet pozasłonecznych i ich księżyców (głównie planet HD 28185 B, HD 10697 B, HR 810B; HD 213240 B). Swoją rozległą astronomiczną wiedzę przelewa przy pomocy kredek i ołówka na papier, tworząc wizje planet i innych obiektów w kosmosie. Tę technikę nazywa „astronomią plastyczną”, a z racji że oparta jest na naukowych przesłankach,  uważa za bliższą nauce niż sztuce.

Tomasz Szulga jest również m.in. laureatem nagrody w dzielnicowej olimpiadzie matematycznej (1969 r.); „Frywolitek” Tygodnika Powszechnego (1996 r.); wyróżnienia w IX konkursie astronomicznym „Wiedzy i Życia” w 2002 r. Jego prace pokazywane były na wystawach w Filii Biblioteki Miejskiej przy ul Sempołowskiej we Wrocławiu (2007, 2008 r.) oraz w ODT Światowid (2009 r.; 2011 r.) i Pracowni „Ad Astra”. Publikuje w czasopismach „Jak być człowiekiem?”, „Urania – Postępy Astronomii”

 

Tomasz Szulga (Egzo)lunarystyka – nowa dziedzina astronomii

Jest XXV wiek. Człowiek zasiedlił Układ Słoneczny i najbliższe, sąsiednie pozasłoneczne układy planetarne. Jednak obiektami najbardziej obiecującymi są księżyce. W Układzie Słonecznym jest ponad 180 księżyców i – jak można sądzić – wiele poza nim czeka na odkrycie. Jedną z dziedzin astronomii, planetologii i egzoplanetologii jest (egzo)lunarystyka. (Egzo)lunarystyka jest nauką o (egzo)księżycach. Podlega ona tzw. paradoksowi nieruchomej Ziemi. Podobnie bowiem do momentu odkrycia pierwszych planet pozasłonecznych wielu wątpiło w ich istnienie. Na tej samej zasadzie kiedyś w oparciu o myślenie potoczne, zdroworozsądkowe, a przez to złudzenie uznawano, że wszechświat obraca się wokół Ziemi. Wszystko pozornie na to wskazywało – tak jak obecnie na nieistnienie w kosmosie cywilizacji kosmicznych. Jednak naukowe podejście wymaga czegoś innego. Należy sięgać głębiej, do ukrytych, realnych mechanizmów kierujących przyrodą. Taką rzeczywistością są egzoksiężyce, czyli księżyce planet pozasłonecznych.

Historia nauki, w tym astronomii, jest permanentną sytuacją podprogowej realizacji idei i wartości. Człowiek osiąga to, do czego dążył, mimo że czasem o tym nie wie. Wciąż jesteśmy w drodze, czasem między jednym brzegiem rzeki a drugim. Jednak każda noc ma swój świt. Obecnie egzoplanetologia ma swój złoty okres. Znamy już ponad 700 odkrytych planet pozasłonecznych. Wciąż odkrywamy nowe – a zgodnie ze wstępnymi badaniami średnio każda gwiazda ma swoje planety.

 

Do egzolunarystyki wiele może wnieść astronomia plastyczna. W nauce negatywne doświadczenie lub jego brak nie jest porażką. Mimo tego, że sondy nie odkryły na Marsie życia, wiele dzięki nim się o nim dowiedziano. Podobnie jest z egzolunarystyką. Nie odkryto jeszcze dotąd egzoksiężyca. Jednak penetracja tego obszaru przez astronomię plastyczną może znacznie go rozwinąć. Astronomia plastyczna jest bowiem podobną – choć na mniejszą skalę – techniką w astronomii, jak jest nią radioteleskop, koronograf czy kamera CCD.

Oddaję w ręce Państwa kolejną, piątą wystawę. Wystawa poświęcona jest księżycom Układu Słonecznego i egzoksiężycom. One stanowić mogą w przyszłości najbardziej przyjazne dla człowieka obiekty kosmiczne. Można je odkryć już obecnie dostępnymi technicznie metodami. Zarysowana tu wizja jest plastycznym przedstawieniem wiedzy astronomicznej na ten temat.

„Po krótkim interludium prowadzenia życia osiadłego znów powracamy do bliskiego nam zawsze, wędrownego trybu życia.”

Carl Sagan, „Błękitna kropka”

„ … po pokonaniu początkowych trudności zasiedlenie Układu Słonecznego otworzy erę oszałamiającego i nieograniczonego rozwoju nauki i techniki, rozkwitu kultury oraz szeroko zakrojonych eksperymentów (…).”

Carl Sagan, „Błękitna kropka”

„ uczeni są przekonani, że życie we Wszechświecie jest zjawiskiem częstym i że w innych okolicach Galaktyki osiągnęło formę inteligencji, którą potrafilibyśmy rozpoznać, oraz że najbardziej odpowiednią i efektywną metodą wzajemnego wyszukiwania się i komunikacji cywilizacji z różnych układów słonecznych jest transmisja radiowa (…). (…) pomyślny wynik poszukiwań inteligencji pozaziemskiej byłby jednym z najbardziej doniosłych wydarzeń i zmieniłby ludzkość na zawsze. (…) dzięki prowadzeniu tych badań przyczyniamy się do postępu w nauce i technice. (…) Jeżeli uzyskamy kontakt z zaawansowaną cywilizacją , która postanowi podzielić się z nami swoją wiedzą, możemy uzyskać szybki postęp we wszystkich dziedzinach, w tym w filozofii, nauce, technice i sztuce. (…) Systemy społeczne oparte na sile integracyjnej są bardziej trwałe niż systemy oparte na groźbie i przemocy. Najdłużej przetrwały nie największe armie świata, lecz największe religie. (…) społeczeństwa niestabilne i nastawione wojowniczo same doprowadzają się do zguby, podczas gdy społeczeństwa stabilne i nastawione pokojowo mogą istnieć na tyle długo, by podjąć długotrwałe poszukiwania innych cywilizacji, na przykład naszej.”

Albert A. Harrison, „Kontakt. Odpowiedź ludzkości na odkrycie cywilizacji pozaziemskiej”

„ Jednym z argumentów przemawiających za tym, że we Wszechświecie istnieje wiele miejsc będących siedliskiem życia jest powtarzalność zjawisk przyrody. Doświadczenie uczy, że każde zjawisko przyrodnicze i to zarówno w przyrodzie nieożywionej, jak i ożywionej, zachodzi bardzo wiele razy w różnym czasie i w różnych miejscach. Niesłusznym byłoby więc przyjęcie, że tylko Ziemia jest tym wyróżnionym miejscem, gdzie jeden jedyny raz w historii Wszechświata zaistniał proces powstania życia i jego ewolucji aż do utworzenia cywilizacji włącznie.”

Jerzy M. Kreiner, „Fizyka z astronomią II”

 

 

Wspólne miejsce – różne światy

Powierzchnia księżyca planety HD10697 B

Częściowo ekosferyczny księżyc odkrytej egzoplanety odległej o 97,8 lat świetlnych gwiazdy HD 10697. Orbita tego księżyca jest wspólna z innym martwym księżycem. Księżyc obiega planetę w prawdopodobnej odległości 5,015 mln km, z okresem orbitalnym równym 28,257 dni i prędkością orbitalną 12,907 km/s

Nowe zjawiska lodowego księżyca

Powierzchnia księżyca planety HD 10697 B

Ekosferyczny, obdarzony życiem księżyc odkrytej egzoplanety odległej o 97,8 lat świetlnych gwiazdy HD 10697. Tutaj zaobserwowano nowe zjawisko przyrodnicze, polegające na bogatym ukorzenieniu przedstawicieli floro-fauny księżyca, liściowców barwno pospolitych, być może związane z odmiennym składem mineralnym w wodno-lodowej warsztwie pod powierzchnią gruntu, co jednak trzeba zbadać. Księżyc obiega planetę w prawdopodobnej odległości 6,687 mln km. z okresem orbitalnym równym 43,505 dni i prędkością orbitalną 11,178 km/s.

 

Fobos  - przygotowanie do technicznej eksploracji

Fobos, księżyc Marsa. Testowanie nowego miejsca i placówki badawczej oraz oględziny topografii terenu i wytyczanie celów operacji inżynieryjnych. Tutaj przyjdą potem ekipy specjalistyczne z bardziej precyzyjnym sprzętem.

Rozkwit życia księżyca

Powierzchnia księżyca planety HD 28185 B

Ekosferyczny księżyc odkrytej egzoplanety odległej o 129 lat świetlnych gwiazdy HD 28185. Tu widać umiarkowane bogactwo flory, fauny i floro-fauny tego regionu księżyca. Klimat w tych okolicach jest skalisto-pustynny, jednak w okresie lata teren rozkwita. Księżyc obiega planetę w prawdopodobnej odległości 4,75 mln km. z okresem orbitalnym równym 28,257 dni i prędkością orbitalną 12,225 km/s.

Badania (Jowisza) na Kallisto

Kallisto - księżyc Jowisza. Tutaj widoczne jest urządzenie do pomiaru radiacji planety. Tu montaż urządzenia i pierwsze testy.

 

Bądź na bieżąco

Zapisz się na newsletter

Zobacz koniecznie

Własnoręcznie i z polotem!

zajęcia rękodzieła artystycznego w piątek o 17.15
wejściówka 30 zł

Więcej …
 
Ze sztuką i poprzez sztukę

zapraszamy na film podsumowujący projekt

Więcej …
 
Nowe zajęcia

taniec na obcasach
zajęcia dla Pań!
zapisy i informacje 
tel: 504546926

 

 

 

 

Zaprzyjaźnione szkoły